Πέρασε στα "ψιλά"....

Γεγονότα βίας επαναλαμβάνονται καθημερινά στις πλατείες Αττικής και Αγ. Παντελεήμονα. Το Σάββατο το βράδυ άγνωστοι εγκλώβισαν 40 περίπου μουσουλμάνους στο αυτοσχέδιο τζαμί της οδού Αριστομένους. Εβαλαν λουκέτο στην πόρτα του ημιυπόγειου διαμερίσματος ώστε να μην μπορούν να φύγουν, έριξαν μέσα βενζίνη και έβαλαν φωτιά. Οι αστυνομικές δυνάμεις έφθασαν αφού οι αλλοδαποί έσβησαν από μέσα τη φωτιά και παρατάχθηκαν μπροστά στο ημιυπόγειο διαμέρισμα ώστε να αποφευχθεί λιντσάριμα, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου. Ομως τέσσερις περαστικοί Αιγύπτιοι υπήρξαν θύματα της βίας των αγνώστων, όπως και άλλοι αλλοδαποί στη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού που εξαπολύθηκε σε παρακείμενους δρόμους. Εκ των Αιγυπτίων ο κ. Χακ Ιμπραχήμ νοσηλεύεται στον Ερυθρό Σταυρό με μαχαιριές στο δεξί χέρι και την πλάτη, εκδορές, εκχυμώσεις, κατηγορούμενος από την αστυνομία ότι ο ίδιος κρατούσε μαχαίρι με το οποίο επιτέθηκε. Ο κ. Κερίμ Χουσεΐν παραμένει ασαφές εάν νοσηλεύεται ή βρίσκεται ακόμη κρατούμενος στο αστυνομικό τμήμα. Μόλις την περασμένη Πέμπτη οι σκηνοθέτες Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Χρήστος Βούπουρας και Γιώργος Κόρρας, κάτοικοι της περιοχής, κατήγγειλαν ότι ενώ επιθέσεις όπου υπήρξαν μάρτυρες ή θύματα έχουν γίνει από Ελληνες, η αστυνομία επιμένει να καταγράφει στα επίσημα έγγραφά της ότι γίνονται από Αφγανούς...

Κατάσταση «εύθραυστης ισορροπίας» στον Αγιο Παντελεήμονα

Περιπολίες ιδιωτών και απειλές κατά ξένων καταστηματαρχών της περιοχής και καταγγελίες για επιθέσεις σε μετανάστες

Του Κωστα Ονισενκο

Κανένα εκλογικό περίπτερο, πλην ενός (KKE) που όμως παραμένει κλειστό τις περισσότερες ώρες της ημέρας, δεν στήθηκε στον Αγιο Παντελεήμονα, αυτό που αποκομίζεις περπατώντας και συζητώντας, είναι ότι η γειτονιά παραμένει σε κατάσταση «εύθραυστης ισορροπίας», μετά τα γεγονότα των τελευταίων μηνών.

Στην περιοχή που πολλοί χαρακτηρίζουν «σταθμό μετεπιβίβασης» αλλοδαπών οι βολές από τις δύο πλευρές δίνουν και παίρνουν. Από τη μια υπάρχουν καταγγελίες για τη δράση ομάδας ατόμων που με σύνθημα «Να κρατήσουμε την πλατεία καθαρή», κλιμακώνουν τη λεκτική (και μερικές φορές όχι μόνον) βία κατά αλλοδαπών. Από την άλλη, κάτοικοι που πετούν το γάντι λέγοντας «ελάτε να μείνετε εσείς εδώ, και τότε τα λέμε».

Πολλοί από τους πρόσφυγες που ζούσαν στην περιοχή, το τελευταίο διάστημα μετακόμισαν στην πλατεία Βάθης, στην πλατεία Αττικής και στο Μεταξουργείο, χωρίς το πρόβλημα να αμβλυνθεί. Οι περισσότεροι παραμένουν στον Αγιο Παντελεήμονα και απλώς αποφεύγουν να συγκεντρώνονται στην πλατεία, η οποία «ελέγχεται» από άτομα της λεγόμενης «Επιτροπής Κατοίκων». Τα μεγάλα «ξενοδοχεία», δηλαδή τα ετοιμόρροπα κτίρια που «φιλοξενούσαν» αλλοδαπούς έναντι 2-10 ευρώ ημερησίως «το κεφάλι», εκκενώθηκαν και οι ένοικοί τους διαμένουν σήμερα σε μικρότερα διαμερίσματα, κυρίως υπόγεια, 4-6 άτομα σε ένα μικρό δωμάτιο.

Οι «επώνυμες» και «ανώνυμες» καταγγελίες κάνουν λόγο για επιθέσεις κατά μεταναστών με ρατσιστικά κίνητρα, για περιπολίες ιδιωτών και απειλές κατά ξένων καταστηματαρχών της περιοχής, μερικές από αυτές δημοσιοποίησε το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.

Ενδεικτικά: «Ενώ επέστρεφε σπίτι του (...) ένας Ελληνας περίπου 35 ετών τον σταμάτησε και τον πρόσταξε να μην περάσει από εκείνο το σημείο. Οταν το θύμα ρώτησε για ποιο λόγο δεν μπορούσε να περάσει, εμφανίστηκαν άλλα δύο άτομα, τα οποία τον ακινητοποίησαν κρατώντας τον πισθάγκωνα.

Την ίδια στιγμή εμφανίστηκαν και άλλα άτομα, τα οποία όλα μαζί άρχισαν να τον χτυπούν σε όλο του το σώμα. Σύμφωνα με το θύμα, τα άτομα που ενεπλάκησαν στον ξυλοδαρμό του ήταν περίπου 10 στον αριθμό, ενώ τον χτύπησαν για περίπου μισή ώρα αφήνοντάς τον τελικά αναίσθητο και αιμόφυρτο στον δρόμο».

Αίσθηση προκαλούν οι καταγγελίες για υποβάθμιση αυτών των περιστατικών εκ μέρους της αστυνομίας, ενώ παράλληλα ένστολοι του τοπικού Αστυνομικού Τμήματος όπως και στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών δήλωναν άγνοια για την ταυτότητα των μελών της «Επιτροπής Κατοίκων», η οποία μόλις την περασμένη Τετάρτη πραγματοποίησε άλλη μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

Καταστηματάρχες και κάτοικοι της περιοχής μιλώντας στην «Κ», έκαναν λόγο για συσσωρευμένα προβλήματα τα οποία όμως, όπως τόνιζαν, δεν αντιμετωπίζονται με τη βία. «Βλέπω συχνά άτομα να κάθονται στην πλατεία και να βρίζουν και να διώχνουν τους ξένους. Δύο από αυτούς είναι με μηχανάκια και κάνουν “ελέγχους” σε όλη την περιοχή» είπε στην «Κ» κάτοικος.

Από την πλευρά του, άτομο που συμμετέχει στις κινητοποιήσεις της «Επιτροπής Κατοίκων» αρνήθηκε ότι εκείνοι ευθύνονται για τα βίαια επεισόδια δηλώνοντας «μας έχουν εγκαταλείψει να πνιγόμαστε μέσα στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τους χιλιάδες λαθρομετανάστες. Δεν έχουμε κάτι εναντίον τους αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε πια έτσι. Δεν έχουμε άλλη λύση από την αυτοοργάνωση από τη στιγμή που οι πάντες κλείνουν τα μάτια στο πρόβλημα».

(από την Καθημερινή)

Εν δυνάμει ένοχοι λόγω... μετανάστευσης

Mε τη νέα πρωτοφανή ρύθμιση ουσιαστικά ποινικοποιείται η ιδιότητά τους ως αλλοδαπών και όχι η πράξη...

Του Τάκη Kαμπύλη, από την Καθημερινή

Πριν από 15-20 χρόνια, όταν το πρώτο μεταναστευτικό κύμα ξέσπασε στα ελληνοαλβανικά σύνορα, επίσης άρχισε να καταγράφεται με αξιοσημείωτη και συνεχώς αυξανόμενη συχνότητα ένα νέο φαινόμενο: Πολύ συχνές απαγωγές βοσκών της ελληνικής μεθορίου ή μικρομεσαίων επαγγελματιών των πλησιέστερων αστικών κέντρων.

Σε δύο, τρία χρόνια το φαινόμενο είχε πάρει ανησυχητικές διαστάσεις και συνήθως αποδιδόταν είτε σε «Aλβανούς εμπόρους ναρκωτικών» είτε γενικώς στην «αλβανική μαφία».

Με τα χρόνια αποδείχτηκε πως αυτή ήταν η μία πλευρά. Η άλλη, που επιμελώς αποσιωπήθηκε από τις τοπικές αστυνομικές αρχές, είχε να κάνει με την αθέτηση της «μπέσας».

Eλληνες κτηνοτρόφοι και επαγγελματίες αγόραζαν από Αλβανούς συναδέλφους τους γάλα και άλλα κτηνοτροφικά προϊόντα και στη συνέχεια, οχυρωμένοι πίσω από τα σύνορα, απλώς δεν εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους. Με αποτέλεσμα -μη έχοντας άλλον τρόπο διεκδίκησης- οι Αλβανοί να καταφεύγουν στις πράξεις βίαιης αντεκδίκησης.

Από αυτή την ιστορία έμαθαν πολλά οι έμποροι και οι κτηνοτρόφοι, τόσα ώστε στη συνέχεια να τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Οχι όμως και η πολιτεία. Η οποία μόλις προχθές νομοθέτησε ότι αρκεί η ποινική δίωξη κατά αλλοδαπού ώστε αυτός να τιμωρείται (πριν καν τελεσιδικήσει δικαστικά) με απέλαση.

Η ουσία της ρύθμισης

Η πρωτοφανής στον σύγχρονο νομικό πολιτισμό ρύθμιση θεωρείται βέβαιο από πολλούς νομικούς πως θα εκπέσει ως αντισυνταγματική. Αυτό είναι το ένα ζήτημα. Το άλλο έχει να κάνει με την ουσία της ρύθμισης. Με αυτήν, επί της ουσίας χαρακτηρίζονται ως εν δυνάμει ένοχοι περίπου 2.000.000 ανθρώπων που ζουν δίπλα μας.

Διότι, όταν αρκεί ο χαρακτηρισμός «μετανάστης» ως επαρκές τεκμήριο ενοχής, τέτοιο ώστε να μην του επιτρέπεται να υπερασπισθεί τον εαυτό του, τότε ποινικοποιείται όχι η πράξη αλλά η ιδιότητα. Η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρείται περίπου γονιδιακή διότι δεν ξεχωρίζει τον νόμιμο, από τον παράνομο, το παιδί από τον πατέρα.

Σε μία περίπτωση ανάμεσα στις πολλές που έχουν φθάσει στις ανεξάρτητες αρχές, ο Μίλτος Παύλου, σήμερα διευθυντής του παρατηρητήριου για τον ρατσισμό, θα θυμηθεί εκείνη που ξέσπασε ανάμεσα σε μία οικογένεια Πακιστανών. Ο σύζυγος κακοποιούσε τη γυναίκα, αλλά αυτή χωρίς χαρτιά τελικά υποχρεώθηκε σε απέλαση μαζί με το παιδί τους. «Ο όρος «νόμιμο» είναι τόσο δυσδιάκριτος από τον όρο «παράνομο» ώστε πολύ εύκολα ο μετανάστης μπορεί να πέσει θύμα του οποιουδήποτε θελήσει να τον καταγγείλει στην αστυνομία. Κι αυτό σπανίως θα συμβεί σε μια ενδοοικογενειακή διαφορά, αλλά πολύ πιο εύκολα σε μία οικονομική διαφορά. Eτσι, με τη συγκεκριμένη διάταξη, καθίσταται ο μετανάστης όμηρος στις διαθέσεις κάθε συμπατριώτη μας».

Μέτρο... προστασίας

Eπίσης ανοίγει ένας νέος κύκλος καχυποψίας στην καθημερινότητα, αφού πλέον το «Eλληνας» και «ξένος» διαχωρίζεται και «νομικά».

Ο κ. Μίλτος Παύλου θα σημειώσει επίσης πως τέτοια διάταξη είναι πρωτόγνωρη στη σύγχρονη Ευρώπη και είναι απορίας άξιο τι τελικά είχε στο μυαλό του ο νομοθέτης. (Πιθανόν το 7% του ΛΑΟΣ;)

Στην ίδια κατεύθυνση, υπενθυμίζεται από τον Μίλτο Παύλου και μία άλλη διάταξη, σύμφωνα με την οποία παρατείνεται για τους μετανάστες ο χρόνος προφυλάκισης κι αυτό αιτιολογείται από τον νομοθέτη ως μέτρο για την προστασία τους! Για να προστατευθούν από ρατσιστικές συμπεριφορές. Με λίγα λόγια φυλακίζεις το υποψήφιο θύμα ώστε να το προστατεύσεις από τον θύτη!

Το τελικό ερώτημα μπροστά σε όλον αυτό τον παραλογισμό είναι «πού θα φθάναμε αν το ποσοστό του ΛΑΟΣ έφθανε στο 10%;».

Πρέπει να θεωρείται αυταπόδεικτος ο συσχετισμός του πρόσφατου εκλογικού αποτελέσματος με τα συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα;

Η ομηρία στην οποία καταδικάζονται πλέον άνθρωποι που ζουν μια 20ετία και περισσότερο δίπλα μας, που τα παιδιά τους είναι συμμαθητές των δικών μας απεικονίζει άραγε το σημερινό πρόσωπο της Ελλάδας;

Τα όρια

Η πολιτική σκοπιμότητα θεωρείται θεμιτή αρκεί τα όριά της να μην ξεπερνούν τα όρια που οι ίδιοι θέτουμε στην ποιότητα της καθημερινότητάς μας.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ένας νέος γύρος πολέμου θα είναι επιζήμιος όχι επειδή ξέρουμε τους νικητές, αλλά τους ηττημένους. Και τότε αυτός που ξεκινά τέτοιο πόλεμο αυτοδικαίως χαρακτηρίζεται «λίγος»...

Οι υπογραμμίσεις, δικές μου.

Η ανησυχία κι η αηδία που νιώθω εντείνονται.

Κατά τ' άλλα, "Όχι, όχι, εμείς οι έλληνες δεν είμαστε ρατσιστές"!

Η ωρολογιακή βόμβα της μετανάστευσης

Του Θανου Π. Ντοκου*

Από την Καθημερινή της 27.05

H σημασία των πληθυσμιακών μετακινήσεων στην ανθρώπινη ιστορία ήταν πάντοτε πολύ μεγάλη. Σήμερα το φαινόμενο συνδέεται κυρίως με την οικονομική υπανάπτυξη και τον υπερπληθυσμό, οι μετακινήσεις θα αυξηθούν, τόσο λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης όσο και των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής και επείγει η αναζήτηση των κατάλληλων διεθνών στρατηγικών για τη διαχείριση του προβλήματος.

Οσον αφορά την Ελλάδα, μελέτη του ΟΗΕ περί πληθυσμιακών τάσεων εκτιμά τον ελληνικό πληθυσμό το 2015 σε 14,2 εκατομμύρια, εκ των οποίων περίπου τα 3,5 εκατομμύρια θα προέρχονται από χώρες μη-μέλη της σημερινής Ε.Ε. Είναι σαφές ότι οι μετανάστες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και αποτελούν μια δημογραφική ανάσα για τη γηράσκουσα Ελλάδα, αλλά προφανώς υπάρχουν και άλλες παράπλευρες συνέπειες (π.χ. τι σημαίνει μια τέτοια εξέλιξη για τον ευαίσθητο ψυχισμό μας που ενίοτε υποκύπτει στη φαντασίωση περί περιούσιου λαού). Ισως τα πρόσφατα επεισόδια δίνουν μια πρόγευση μελλοντικών εξελίξεων και καλό θα είναι να ληφθούν εγκαίρως κάποια μέτρα (επίσημοι χώροι λατρείας και ταφής, αστυνομικοί εκ μεταναστών).

Κοινή διαπίστωση αποτελεί το ότι η χώρα μας στερείται εθνικής πολιτικής διαχείρισης του φαινομένου της (λαθρο)μετανάστευσης και οι όποιες προσπάθειες είναι αποσπασματικές. Πριν, όμως, προσπαθήσουμε να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε μια τέτοια πολιτική, θα πρέπει να δώσουμε πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων:

1) Πόσοι μετανάστες και τι προέλευσης βρίσκονται στην Ελλάδα; Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Προγράμματος Μεταναστευτικής Πολιτικής του ΕΛΙΑΜΕΠ και άλλων φορέων, ο αριθμός των μεταναστών στην Ελλάδα σήμερα ξεπερνά κατά πολύ το ένα εκατομμύριο, αλλά χρειαζόμαστε πιο ακριβή στοιχεία.

2) Ποιες είναι οι ποσοτικές αντοχές της χώρας μας; Πόσους μετανάστες χρειάζεται (για να καλύψει τις δημογραφικές και οικονομικές ανάγκες της) και πόσους μετανάστες μπορεί να δεχθεί χωρίς να τεθούν σε σοβαρό κίνδυνο η κοινωνική συνοχή και οικονομική σταθερότητα, αλλά και για να προσφέρουμε στοιχειώδη ανθρωπιστική περίθαλψη; Τι κάνουμε με τους πλεονάζοντες; Ας θέσουμε προ των ευθυνών τους και τους κοινοτικούς εταίρους, αλλά και την Τουρκία για τη μη-τήρηση της διμερούς συμφωνίας για επαναπροώθηση λαθρομεταναστών.

3) Ποιες είναι οι πιθανές συνέπειες της μετανάστευσης με την εθνική ασφάλεια και τη δημόσια τάξη; Πώς αποφεύγεται η «γκετοποίηση»; Θα πρέπει να εντατικοποιήσουμε τις προσπάθειες ελέγχου έτσι ώστε να γνωρίζουμε τουλάχιστον ποιοι βρίσκονται μέσα στη χώρα και σε ποιες περιοχές;

4) Εάν η βασική πολιτική μας πρέπει να είναι η ένταξη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, είναι εφικτό να προσπαθήσουμε να προσελκύσουμε συγκεκριμένες κατηγορίες μεταναστών, που η μέχρι τώρα εμπειρία έχει δείξει ότι είναι ευκολότερα «εντάξιμοι» και να αποθαρρύνουμε άλλους;

5) Πώς θα αποτραπεί ο κίνδυνος περιθωριοποίησης μεταναστών δεύτερης γενιάς, που αισθάνονται τόσο Ελληνες όσο και οι γηγενείς κάτοικοι αυτής της χώρας; Θα μπορούσε η στρατιωτική ή κοινωνική θητεία να αποτελέσει «εισιτήριο» για την απόκτηση της υπηκοότητας;

Απαιτείται σοβαρή μελέτη των ζητημάτων και γρήγορες αποφάσεις. Ο χρόνος δεν λειτουργεί υπέρ μας.

* Ο κ. Θάνος Π. Ντόκος είναι γενικός διευθυντής Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).

Προπηλάκισαν δημοσιογράφο και ιερέα

Δημοσιογράφοι προπηλακίσθηκαν προχθές το βράδυ από διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και μέλη της Επιτροπής Κατοίκων Αγ. Παντελεήμονα, που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή για να διαμαρτυρηθούν κατά της παρουσίας αλλοδαπών. Οι δημοσιογράφοι έφθασαν λίγο μετά τις εννέα το βράδυ, σχεδόν ταυτόχρονα με δυνάμεις της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, όταν ξέσπασε φωτιά σε βοηθητικό χώρο του ιερού ναού του Αγ. Παντελεήμονα.

Το μένος των διαδηλωτών συγκέντρωσε ο συντάκτης της «Κ» κ. Κώστας Ονισένκο, που ασχολείται συστηματικά με τα συμβαίνοντα στην περιοχή. Ο κ. Ονισένκο είναι από τους πρώτους που είχαν επισημάνει το έντονο πρόβλημα της ευρύτερης περιοχής και είχε προβλέψει την κατάσταση, στην οποία έχει οδηγήσει η παντελής απουσία κρατικής μέριμνας. Οι συγκεντρωμένοι επιτέθηκαν στον κ. Ονισένκο, διότι διαφώνησαν με τα γραφόμενά του και -όπως δήλωσαν στην «Κ»- σκοπεύουν να επιτίθενται σε όποιον γράφει κείμενα που δεν τους είναι αρεστά. Τελικά, ο συντάκτης της «Κ» έφυγε με συνοδεία αστυνομικών. Επονείδιστη φραστική επίθεση δέχθηκε και ο εφημέριος του ιερού ναού Αγ. Παντελεήμονα, πατέρας Προκόπιος, που είναι γνωστός για την έντονη ανθρωπιστική του δράση. Ο πατέρας Προκόπιος αντιμετώπισε με ξεχωριστό θάρρος και στωικότητα τις βίαιες φραστικές επιθέσεις και προσβολές, διαβεβαιώνοντας ότι θα συνεχίσει το ανθρωπιστικό του έργο.

Aπό τη σημερινή Καθημερινή

Ευτυχώς, κάποιοι επιμένουν να βλέπουν στο πρόσωπο του πάσχοντος συνανθρώπου τον Νυμφίο, αγνοώντας το προσωπικό κόστος που αυτό συνεπάγεται.

Για το ίδιο θέμα, από την Ελευθεροτυπία:

Εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων, δημοσιογράφοι και μετανάστες έπεσαν, προχθές το βράδυ, θύματα ξυλοδαρμού από ομάδα ακροδεξιών, που είχαν στήσει καρτέρι στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα. Ηταν λίγο μετά τις 8.30 το βράδυ, δηλαδή την ώρα που πήρε φωτιά το υπόγειο της εκκλησίας. Στην πλατεία υπήρχαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

«Βλέπεις, καιγόμαστε», απάντησε με στωικότητα ο πατέρας Προκόπιος προχθές το βράδυ, όταν καιγόταν το υπόγειο της εκκλησίας. Δείχνει το σπασμένο εξωτερικό τζάμι. Δίπλα του, βρισκόταν μόνο ένα 15χρονο κορίτσι: «Δεν φεύγω θα μείνω εδώ, μαζί σας. Εσείς με βαφτίσατε, μας έχετε βοηθήσει».

Σ' αυτό το υπόγειο συγκεντρώθηκαν όλο τον χειμώνα οι άστεγοι μετανάστες, εδώ μάζευαν ρούχα και τρόφιμα που μοίραζαν στους άπορους. Πολλές φορές ο πατέρας Προκόπιος απειλήθηκε -από ομάδες ακροδεξιών που πραγματοποιούσαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας μπροστά στην εκκλησία, παρουσία δημοσιογράφων και αστυνομικών- γι' αυτές τις ενέργειες.

Η φωτιά στο υπόγειο του Αγ. Παντελεήμονα εκδηλώθηκε στις 8.45 και ελέγχθηκε ύστερα από λίγα λεπτά με την παρέμβαση 15 πυροσβεστών και πέντε οχημάτων. Ομάδες ακροδεξιών που ήταν συγκεντρωμένες στον προαύλιο χώρο φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα και κατηγορούσαν τους μετανάστες για εμπρησμό. Σύμφωνα με καταγγελίες, ολόκληρη τη νύχτα, ομάδες ακροδεξιών χτυπούσαν διερχόμενους μετανάστες.

Λίγο πριν από τις 9 το βράδυ, ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής» Κώστας Ονισένκο πήγε στην εκκλησία ερευνώντας το συμβάν της φωτιάς στο υπόγειο της εκκλησίας του Αγ. Παντελεήμονα. Οπως περιγράφει, έφθασε μαζί με συναδέλφους από τηλεοπτικά μέσα: «Οταν εμφανισθήκαμε στην πλατεία με προπηλάκισαν και αναγκάσθηκα να αποχωρήσω με ισχυρή συνοδεία αστυνομικών. Το ίδιο έκαναν και στους άλλους συναδέλφους. Φώναζαν από ντουντούκα τ' όνομά μου για αρκετή ώρα, μέσα στην πλατεία. Συγκεντρώθηκαν περίπου 30 οργισμένα άτομα κι άρχισαν να με χτυπάνε. Μέσα από τα χέρια τους με τράβηξαν αστυνομικοί που ήταν παρόντες στην πλατεία. Μεταφερθήκαμε στο Α.Τ. Αγ. Παντελεήμονα όπου με απειλούσαν με υποβολή μηνύσεων. Δεν γνωρίζω τους συγκεκριμένους ανθρώπους αλλά απ' ό,τι κατάλαβα, δυσαρεστήθηκαν με κάτι που έχω γράψει», απαντά ο δημοσιογράφος ο οποίος δεν θέλησε να δώσει συνέχεια στο συμβάν. (...)

Τίποτε δεν συνέβη;

Tου Παντελή Μπουκάλα, από την Καθημερινή

Yποτονική έως μηδενική ήταν η παρουσίαση από τον Τύπο, πρωτίστως τον γυάλινο, της εμπρηστικής επίθεσης σε υπόγειο της πλατείας Αττικής, που χρησιμοποιείται σαν χώρος λατρείας, αφού το τζαμί που έχει «υποσχεθεί» η ελληνική πολιτεία αποδεικνύεται πιο βασανισμένο και από το γεφύρι της Αρτας. Οσοι μάς βομβαρδίζουν καθημερινά με «πρωτοφανή» και «συγκλονιστικά», κάνοντας συνήθως τριχιά την τρίχα, δεν βρήκαν τίποτα το πρωτοφανές και το συγκλονιστικό στην απόπειρα μαζικής πυρπόλησης ανθρώπων που, αν έχει καμία σημασία αυτό, σε τίποτα δεν έχουν φταίξει· μοναδικό τους έγκλημα, η ξενότητα, ό,τι βαρύτερο. Φυσικά και δεν πήραν γραμμή από την κυβέρνηση, την αστυνομία ή τα κόμματα οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Αυθορμήτως λειτούργησαν και αυθορμήτως ομονόησαν. Απλώς το ξέρουμε πια ότι ο αυθορμητισμός τους είναι ιδεολογικότατος, έχει τα πρότυπα και τις «αξίες» του: Οταν κάτι «πλήττει την εικόνα της Ελλάδας», κι ας φταίμε εμείς οι ίδιοι και κανένας άλλος, τότε επιλέγουμε την αποσιώπηση ή την υποπληροφόρηση. Οταν, βέβαια, ο στόχος είναι να δείξουμε πόσο κακοί είναι οι ξένοι και πόσο φυσική η αντίδραση των Ελλήνων, ακόμα κι αν είναι ακραία, τότε βάζουμε μπροστά τη μηχανή της υπερπροβολής, της διόγκωσης, της προπαγάνδας.

Σάββατο ξημερώματα, λοιπόν, κι ύστερα από μια μέρα με τους μετανάστες στους δρόμους λόγω της καταστροφής του Κορανίου από αστυνομικό, πέντε μαυροφόροι πέταξαν βενζίνη στο υπόγειο που χρησιμοποιείται σαν τζαμί κι έβαλαν φωτιά. Ο στόχος τους ήταν ο θάνατος, το αίμα, ίδιος με τον στόχο των ομοϊδεατών τους που είχαν πετάξει προ μηνών χειροβομβίδα στο Στέκι των Μεταναστών στα Εξάρχεια (και τότε, μικρή έως ασήμαντη ήταν η δημοσιογραφική κάλυψη). Η τύχη ή οι διανυκτερεύοντες θεοί, κατά την πίστη του καθενός, έσωσαν τους ανθρώπους που κοιμούνταν εκεί, οι οποίοι και κατάφεραν να απεγκλωβιστούν. Διαφορετικά η Ελλάδα θα είχε ήδη μπει στον κατάλογο των χωρών όπου έχουν πυρποληθεί μετανάστες, και Ελληνες ανάμεσά τους, όπως στη Γερμανία.

Ναι, ναι, πυρπόληση ξένων από αποφασισμένους ξενοφάγους στη «φιλόξενη Ελλάδα», σύμφωνα με την αυτοκολακευτική κοινοτοπία που έσπευσαν να αναμασήσουν στο υπουργείο Εσωτερικών (όχι ο κ. Παυλόπουλος, τη δική του φωνή δεν θυμάμαι να την έχω ακούσει ποτέ στα δύσκολα). Αν δεν ήταν ζαλισμένοι από το κομματικό τους άγχος για τις εκλογές, τη μόνη δική τους «αξία», ίσως κατάφερναν να συναισθανθούν πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα, πολύ πιο σοβαρά από την τηλεοπτική «ανάπλασή» τους. Ισως κατάφερναν να κατανοήσουν ότι την αρχική ύβρι, το σκίσιμο του Κορανίου από έναν αστυνομικό χριστιανάρα και Ελληνάρα που, όπως και οι περισσότεροι συνάδελφοί του, έχει συνηθίσει να περιφρονεί, να αυθαιρετεί, να τσαλαπατάει, την ακολούθησε μια απόπειρα μαζικής δολοφονίας. Και αν το κατανοούσαν, όχι μόνο θα διενεργούσαν έρευνες διαφορετικές από αυτές που συνήθως τερματίζονται άμα τη εξαγγελία τους, αλλά θα ζητούσαν και συγγνώμη. Επίσημα.

Ντρέπομαι

Τρεις σκηνές σε μία πόλη...

Του Γκαζμέντ Καπλάνι ( gazikap@gmail. com ), από TA NEA

Oμόνοια. Οι μουσουλμάνοι, λέγεται, περνούν τον δικό τους θρησκευτικό Μεσαίωνα. Πολύ πιθανόν. Σίγουρα πάντως στην Αθήνα διαβιούν σε «μεσαιωνικές συνθήκες». Στριμώχνονται σε βρώμικα υπόγεια που λειτουργούν ως χώροι λατρείας. Δεν υπάρχει τζαμί για αυτούς, όπως στη Ρώμη, στο Παρίσι, στο Λονδίνο. Στοιβάζονται στα γκέτο της Ομόνοιας και του Αγίου Παντελεήμονα, ανάμεσα σε βρώμα, εμπόρους ναρκωτικών, νταβατζήδες, λαθρεμπόρους και ομάδες Χρυσαυγιτών που τους ξυλοκοπούν κάθε βράδυ. Ακόμα και «σοβαρές εφημερίδες» χαρακτηρίζουν τους μουσουλμάνους μετανάστες ως «Πέμπτη φάλαγγα» που στοχεύει να ξεκάνει την Ελλάδα. Είναι να απορείς λοιπόν γιατί θεριεύουν οι νεοναζί; Επιπλέον, λόγω της άφθονης μελανίνης στο δέρμα τους, οι μουσουλμάνοι μετανάστες είναι μόνιμος στόχος των «εξακριβώσεων στοιχείων». Σε μια τέτοια «εξακρίβωση στοιχείων», οι εκπρόσωποί τους καταγγέλλουν ότι ένας αστυνομικός έσκισε τις σελίδες του Κορανίου. Ήταν η σπίθα που πυροδότησε την εξέγερση στο όνομα του «Αλλάχ». Εάν οι μουσουλμάνοι είναι θρησκόληπτοι, οι συνθήκες διαβίωσής τους και η συστηματική απαξίωση θα τους κάνουν ακόμα πιο φανατικούς και θρησκόληπτους. Απλά μαθήματα Ιστορίας. Οι αρμόδιοι ανήγγειλαν πάντως ότι διατάχθηκε «έρευνα σε βάθος»...

Καισαριανή. Το Σάββατο το βράδυ ο δήμαρχος της πόλης, κ. Σπύρος Τζόκας, έγραψε συμβολικά στα δημοτολόγια του δήμου ένα παιδί μεταναστών από την Αφρική που έχει γεννηθεί στην Ελλάδα. Υπάρχουν πλέον 200.000 τέτοια παιδιά, γεννημένα στην Ελλάδα, από νόμιμους μετανάστες. Παιδιά που δεν έχουν άλλη πατρίδα εκτός από την Ελλάδα, μεγαλώνουν ελληνικά, ερωτεύονται, ονειρεύονται, βλέπουν εφιάλτες στα ελληνικά. Παιδιά που για την Πολιτεία δεν υπάρχουν πουθενά, καταδικασμένα να μείνουν για πάντα ξένα. Τα πιο τυχερά από αυτά, όταν βρίσκουν την ευκαιρία, την κάνουν για αλλού. Σε χώρες όπου είναι αδιανόητο να μη σου αναγνωρίσουν την ιδιότητα του πολίτη όταν έχεις γεννηθεί εκεί και πληρώνεις φόρους. Αυτοί που τα καταφέρνουν όμως είναι λίγοι. Οι άλλοι, οι πολλοί, μένουν εδώ, ξοδεύοντας την ενέργειά τους για χαρτιά, μαζεύοντας νεύρωση, απαξίωση και οργή. Δεν ξέρω εάν έχουν μιλήσει ποτέ οι αρμόδιοι με αυτά τα παιδιά. Να διαπιστώσουν πόσο απελπισμένα και οργισμένα είναι. Πιθανότατα όχι. Γιατί οι αρμόδιοι προσποιούνται ότι το πρόβλημα δεν υπάρχει. Ίσως πιστεύουν ότι μια μέρα οι μετανάστες και τα παιδιά τους θα εξαφανιστούν ως διά μαγείας. Εν τω μεταξύ η οργή και η απελπισία αυτών των «ξένων ντόπιων» μεγαλώνει. Μέχρι να πλημμυρίσει τους δρόμους της πόλης μια μέρα. Και δεν θα χρειαστεί κανένα σκισμένο Κοράνι. Τους έχουν ήδη σκίσει και ξεσκίσει τη ζωή και το μέλλον. Και τότε οι αρμόδιοι θα απαντήσουν, πιθανόν, με μια «έρευνα σε βάθος»...

Άγιος Παντελεήμων. Την ίδια ώρα που ο δήμαρχος της Καισαριανής έγραφε στα δημοτολόγια του δήμου το μαύρο Ελληνάκι, βρισκόμουν στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Εδώ και δυο μήνες η Πρωτοβουλία Κατοίκων και Φορέων του Αγ. Παντελεήμονα είχε προγραμματίσει εκεί την παρουσίαση του βιβλίου μου. Μας περίμενε μια οργανωμένη ομάδα «αγανακτισμένων πολιτών», που κραύγαζαν με ντουντούκες. Έβριζαν χυδαία τις γυναίκες και όποιον είχε έρθει να παρακολουθήσει την εκδήλωση, μας απειλούσαν και μας προπηλάκισαν. Φώναζαν: «Σας γαμήσαμε στον Εμφύλιο, θα σας γαμήσουμε και τώρα», «κομμούνια, προδότες», «θάνατος στους μετανάστες». (Λίγες ώρες πριν, πράγματι, κάποιοι προσπάθησαν να κάψουν μουσουλμάνους μετανάστες ζωντανούς στην Πλατεία Αττικής). Τα φαντάσματα έχουν βγει από την ντουλάπα της Ιστορίας. Περίπου 80 μετανάστες στην πλατεία παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι. Οι «αγανακτισμένοι πολίτες» τούς επιτέθηκαν με παλούκια. Κάθε βράδυ, άλλωστε, τους ξυλοκοπούν, τους γρονθοκοπούν, τους μαχαιρώνουν. Κάποιος άγνωστος με πλησίασε και μου είπε να προσέχω γιατί «θα με καθαρίσουν». Ήταν πασιφανές ότι οι φασίστες ήθελαν αίμα προχθές. Οι μετανάστες, κυνηγημένοι, έτρεχαν πανικόβλητοι. Μαυροφορούσες γιαγιάδες έτρεχαν πανικόβλητες. Τα ΜΑΤ παρακολουθούσαν σε «απόσταση ασφαλείας». Έφυγα συνοδευόμενος και μπήκα στο σπίτι ενός από τους διοργανωτές, κοντά στην πλατεία. Ίσως και γι΄ αυτό το περιστατικό θα διαταχθεί «έρευνα σε βάθος». Έτσι, από βάθος σε βάθος, μέχρι να αγγίξουμε τον πάτο...

Για το ίδιο συμβάν, από την Ελευθεροτυπία:

(...) «Δέχτηκα επίθεση στην πλατεία. Κι ας είχα πέντε γύρω μου. Την περασμένη Κυριακή. Στη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου, του Γκ. Καπλάνι», λέει ο αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων Λευτέρης Σκιαδάς: «Οι κάτοικοι του Αγ. Παντελεήμονα έχουν ένα δίκιο. Αντιμετώπισαν προβλήματα. Ωστόσο κάποιοι εκμεταλλεύονται ορισμένες απόψεις για τραμπουκισμούς. Δεν είναι δυνατόν να κατακτηθεί η πλατεία από ορισμένους που επιβάλλονται βίαια. Ο χώρος ανήκει σε όλους, που πρέπει να έχουν δικαίωμα να εκφράσουν τις απόψεις τους. Ο δήμαρχος Αθηναίων κατήγγειλε τις βίαιες πράξεις τους στο δημοτικό συμβούλιο, καταδικάζοντας τέτοιες πρακτικές. Οσοι ζούμε στην ίδια πόλη πρέπει να συνεννοηθούμε πριν την αιματοκυλήσουν.

Ο δήμος παρέχει υπηρεσίες πρόνοιας σε όποιον έχει ανάγκη. Φροντίζουμε για την καθαριότητα και πιστεύουμε ότι υπάρχουν λύσεις, με κουβέντα, χωρίς ακρότητες. Δυστυχώς, επικράτησε η ένταση. Πήγε το συνεργείο του δήμου να δώσει ρούχα στο Ιδρυμα Αστέγων. Τους έδιωξαν. Κυνήγησαν τους μεροκαματιάρηδες, το αυτοκίνητο. Πήγα στον Αγ. Παντελεήμονα να συζητήσω. Ενώ πριν υπήρχαν δύο ακραίοι, τώρα παρασύρθηκαν και οι καταστηματάρχες. Δεν κατάφερα να συζητήσω, ούρλιαζαν.

Και υπάρχει το θέμα της ακύρωσης των εκδηλώσεων. Γιατί όταν υποχωρεί ο πολιτισμός για να εξομαλυνθεί η ένταση, αυτός είναι κακός οιωνός για το αύριο. Διότι αυτοί που προπηλάκισαν -και εμένα- δεν έχουν λογική. Δίνουν την ευκαιρία σε ανθρώπους που λειτουργούν ύποπτα. Σε κάποια σκοτεινά υπόγεια μεθοδεύονται σχέδια τα οποία δεν γνωρίζουμε ποιους εκφράζουν. Και συνεχίζει:

«Στην παιδική χαρά της πλατείας τρεις φορές έβαλαν λουκέτα επειδή έμπαιναν αφγανάκια, τρεις φορές τα βγάλαμε. Πάλι την κλείδωσαν και κυνήγησαν τον φύλακα. Τα ακροδεξιά μπλοκ μας επιτίθενται καθημερινά για τη θετική μας στάση απέναντι στους μετανάστες. Αλλά ο Δήμος, μόνος του, δεν μπορεί να επιλύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας. Μόνο συσσίτια διανέμει ώστε να μην αναγκαστούν να κλέψουν».

ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Ξεχειλίζει η οργή

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ, από την Ελευθεροτυπία

«Με όλα όσα προηγήθηκαν πονέσαμε πολύ. Μας απειλούν καθημερινά. Ελληνες με πολιτικά μαζί με αστυνομικούς χλευάζουν, συλλαμβάνουν, απελαύνουν μετανάστες. Εκλεισαν και την παιδική χαρά στον Αγιο Παντελεήμονα επειδή πήγαιναν Αφγανές με τα παιδιά τους. Ζούμε εγκλωβισμένοι, χωρίς χαρτιά, άνεργοι, δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε σε άλλη χώρα» απαντούν οι εκπρόσωποι μεγάλων μουσουλμανικών κοινοτήτων, μετά τη συνάντησή τους. Επισημαίνοντας ότι χιλιάδες μουσουλμάνοι προετοιμάζονται να μετάσχουν στη διαδήλωση της επόμενης Παρασκευής.

«Στην Ελλάδα δεν υπήρχαν ρατσιστικά κρούσματα. Αυτό άλλαξε. Ζούμε με φόβο, εγκλωβισμένοι. Χωρίς χαρτιά, χωρίς δουλειά, δίχως ελπίδα να φύγουμε για άλλες χώρες», απαντούν οι εκπρόσωποι των μουσουλμανικών κοινοτήτων «Στην Ελλάδα δεν υπήρχαν ρατσιστικά κρούσματα. Αυτό άλλαξε. Ζούμε με φόβο, εγκλωβισμένοι. Χωρίς χαρτιά, χωρίς δουλειά, δίχως ελπίδα να φύγουμε για άλλες χώρες», απαντούν οι εκπρόσωποι των μουσουλμανικών κοινοτήτων Ναΐμ Ελγαντούρ πρόεδρος της Ενωσης Μουσουλμάνων Ελλάδας:

«Η πίστη μας είναι πιο ακριβή απ' τη ζωή μας»

«Φαίνεται πως στην Ελλάδα δεν γνωρίζουν πως υπάρχουν και Ελληνες που έχουν ασπασθεί το Ισλάμ» απαντά ο πρόεδρος της Ενωσης Μουσουλμάνων Ελλάδας, Ναΐμ Ελγαντούρ, ο οποίος ζει 36 χρόνια στην Ελλάδα:

«Τόσα χρόνια προσπαθούμε να οικοδομήσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ μουσουλμάνων και Ελλήνων. Και σ' ένα βαθμό τα καταφέραμε. Δεν ξέρεις αν ο γείτονάς σου είναι χριστιανός ή μουσουλμάνος. Δεν αντιμετωπίζαμε κανένα πρόβλημα από τους Ελληνες χριστιανούς. Ανταλλάσσαμε επισκέψεις ο ένας στο σπίτι του άλλου».

«Η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών με ρατσιστικά κρούσματα. Ξαφνικά, ορισμένοι, με διαφορετική κουλτούρα, προσπαθούν να τ' αλλάξουν όλα. Γιατί σε κάποιους Ελληνες δεν αρέσει αυτή η εικόνα. Και αποφάσισαν να την καταστρέψουν. Προσπαθώντας να βάλουν τους μετανάστες σε πολιτικά παιχνίδια προπαγάνδας. Κάποιος που είναι "ένα τίποτα" προσπαθεί ν' αποδείξει πως είναι κάτι, επιδεικνύοντας τη δύναμή του σε βάρος των μεταναστών».

«Η Αστυνομία ασφαλώς γνωρίζει ποιοι έκαψαν το τζαμί»

«Παίζοντας όμως με το θρησκευτικό συναίσθημα, είναι σαν να κρατάς μια βόμβα που θα σκάσει στα χέρια σου. Αυτό ισχύει και για όσους δείχνουν ότι βοηθούν τους μετανάστες με τους λοστούς στο χέρι. Το να καις χώρο προσευχής είναι σαν να πετάς ένα μπαλάκι και κάποιος στο πετάει πίσω. Γιατί να καούν εκκλησίες, να χάσουν κάποιοι τη ζωή τους για το Ισλάμ και άλλοι για τον χριστιανισμό; Η Αστυνομία, ασφαλώς, γνωρίζει ποιοι έκαψαν το τζαμί. Αλλά εμείς, τώρα, βάλαμε ανθρώπους να φυλάνε. Κι αν πιάσουν έναν εμπρηστή τι θα συμβεί; Ποιος θα εγγυηθεί για την ασφάλειά του; Οι θρησκείες, λοιπόν, δεν μπαίνουν στο παιχνίδι της πολιτικής ζωής. Ζητάμε να δείξουν σοβαρότητα, αφήνοντας ήσυχους τους δύστυχους μετανάστες, οι οποίοι ζουν εγκλωβισμένοι. Ανεργοι, χωρίς χαρτιά. Και επιπλέον, να μην παίζουν με το θρησκευτικό συναίσθημα. Διότι για τον μουσουλμάνο η πίστη του είναι πιο ακριβή από τη ζωή του».

ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ

Τζαβέντ Ασλάμ

«Οι μουσουλμάνοι είναι ενοχλημένοι και θυμωμένοι»

«Η ζωή έγινε πάρα πολύ δύσκολη» απαντά ο πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας Τζαβέντ Ασλάμ: «Οι μουσουλμάνοι είναι ενοχλημένοι και θυμωμένοι. Κάθε μουσουλμάνος που ζει στην Ελλάδα αναρωτιέται αν υπάρχουν νόμοι, δικαιώματα και ανθρωπιά. Αν υπάρχει σεβασμός για τον συνάνθρωπο.

Χθες, το απόγευμα, συγκεντρωθήκαμε μουσουλμάνοι που προέρχονται από 15 χώρες και ζουν στην Ελλάδα. Ολοι ήταν ανήσυχοι. Κι όμως, είναι πολύ εύκολο να ζητήσει η κυβέρνηση μια συγγνώμη για τον εμπρησμό του τεμένους, να τιμωρήσει τον αστυνομικό που έσκισε το Κοράνι και να μην αλλοιωθεί η καλή εικόνα της χώρας. Γι' αυτό θα συγκεντρωθούμε όλοι την Παρασκευή, στις 6 το απόγευμα, στην Ομόνοια. Θα κάνουμε μια ειρηνική πορεία μέχρι τη Βουλή Ελληνες και μετανάστες μαζί. Ζητάμε δικαίωση και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να πετάξει ούτε ένα χαλίκι».

ΑΦΓΑΝΟΙ

Ζαχίρ Μοχάμετ

«Η ζωή μας κάθε μέρα που περνάει γίνεται χειρότερη»

«Καθημερινά, Ελληνες με πολιτικά, μαζί με αστυνομικούς, χτυπάνε και βρίζουν μετανάστες. Η ζωή μας κάθε μέρα που περνάει γίνεται χειρότερη» απαντά ο Ζαχίρ Μοχάμετ, πρόεδρος της αφγανικής κοινότητας: «Ειδικά τις νύχτες, στον Αγιο Παντελεήμονα, τραυμάτισαν αρκετούς Αφγανούς. Επίσης τις τελευταίες εβδομάδες αρκετοί απελάθηκαν. Νόμιμοι και παράνομοι. Τις νύχτες στήνουν μπλόκα. Κι όποιον πιάσουν τον φυλακίζουν, τον απελαύνουν». Ο ίδιος υποστηρίζει ότι «στη διαδήλωση της Παρασκευής πιστεύω πως θα συμμετέχουν τουλάχιστον 10.000 μουσουλμάνοι. Γιατί με όσα προηγήθηκαν μας έχουν πονέσει πολύ. Και καθημερινά ζουν κλεισμένοι στα σπίτια. Φοβούνται να βγουν στο δρόμο. Δεν έχουν χαρτιά, συνεπώς, δεν μπορούν να δουλέψουν, ούτε να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες. Στον Αγ. Παντελεήμονα κάθε μέρα τούς πετάνε πέτρες, τους κοροϊδεύουν. Εκλεισαν και την παιδική χαρά επειδή πήγαιναν Αφγανές μάνες με τα παιδιά τους. Πού αλλού να πάνε; Δεν έχουν δουλειά, άρα δεν έχουν ούτε χρήματα...».

ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣΙΑΝΟΙ

Γκόμαλ Μάολα

«Οταν πέφτει το φως φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε»

«Μετά απ' όσα προηγήθηκαν, ασφαλώς, δεν νιώθουμε καλά» απαντά ο Γκόμαλ Μάολα, πρόεδρος της κοινότητας των Μπαγκλαντεσιανών. Προσθέτει ότι «το κάψιμο του τζαμιού ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός. Ομως, καθημερινά, τις νύχτες στους μετανάστες συμβαίνουν πολλά. Οταν πέφτει το φως φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε. Κλεινόμαστε από νωρίς μέσα στα σπίτια. Και ελπίζουμε με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση ν' αλλάξει. Γιατί οι μετανάστες δεν θέλουν φασαρίες. Λίγοι αντέδρασαν άσχημα, καταστρέφοντας. Ισως επειδή το Ισλάμ για εμάς είναι στοιχείο της ταυτότητάς μας».