
Είχαν - δεν είχαν, μας τον έκαναν συμπαθή τον Σαντάμ. Όποιος και να ήταν, όσο αιμοσταγής και βάρβαρος, δεν υπάρχει κάτι ικανό να με πείσει να υποστηρίξω την επιβολή της θανατικής ποινής. Ειδικά όταν πρόκειται για έναν πρώην αρχηγό κράτους.
Θυμίζουμε μεσαίωνα... και μαζί με τους δημίους και τον εκτελεσθέντα, από κοντά κι εμείς, με νοσηρή περιέργεια να κοιτάμε την μικρή μας οθόνη, που μας καθιστά κοινωνούς των τελευταίων στιγμών του Σαντάμ...
Ο κόσμος δεν αλλάζει. Μόνο το περιτυλιγμα άλλαξε. Από μέσα είμαστε ίδιοι κι απαράλλαχτοι με τους προγόνους μας.
το μνήμα του Άγγλου ποιητή
-
Ο τάφος του Rupert Brooke στη Σκύρο
Το 1986 που πρωτοδιάβασα τους "Ρεμπέτες του ντουνιά" του Ντίνου
Χριστιανόπουλου, δεν ήξερα ποιος ήταν αυτός ο "Άγγ...
Πριν από 1 χρόνια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου