Πρωτομαγιά
Όλες οι γραμμές μας στραβωθήκαν κι αποτύχαν-
Ευτυχώς!- το νιώθω απόλυτα καθώς
'Απ' το πίσω κάθισμα κοιτώ τα ίδια μέρη
Τρυφερά με τα φανάρια μου σβηστά
'Αδεια χωριουδάκια κι ασυνάρτητη επαρχία
Καθετί μισοχωμένο μες στη γη
Όπως το κωφάλαλο αδερφάκι τώρα λάμπει
Με το φώς που βγάζει ο κόσμος ο μουγκός
Μέσα απ' τη ζέστα του σφαγείου και με στεφάνια δροσερά
Θ' αναταμωθούμε μια τρελή πρωτομαγιά
Και το πλυμένο σώμα πίσω απ' τα λουλούδια θα ενωθεί
Σα ζαλιστούμε απ' των χορών μας το κρασί
Σε παραλίες σκουπιδοτόπων με κασετόφωνα κι εγώ
Μια πολιτεία σωριασμένη έχω σκοπό
Όλα είναι τόσο τρομαγμένα μα τ' αγαπάω ο φτωχός
Δώσ' μου τα λόγια επιτέλους να μην είμαι μοναχός
Δίπλα απο το κύμα έχει τ' άλογα λυμένα
Θα τον δείς ο ασπροντυμένος μπουζουκτσής
Κι όλο κατεβαίνουν καπνεργάτριες και προσκόποι
Με φακούς μέσα απο κρότους και καπνούς
Τρέχουνε τα πεύκα το φεγγάρι ξεδιπλώνει
Διαρκώς με γάζες σκοτεινές το φώς
Κι άγριες παρέες νεαρών με γυφτοπούλες
Προσπερνούν και μαγεμένο μ' οδηγούν
Μέσα απ' τη ζέστα του σφαγείου και με στεφάνια δροσερά
Θ' αναταμωθούμε μια τρελή πρωτομαγιά
Και το πλυμένο σώμα πίσω απ' τα λουλούδια θα ενωθεί
Σα ζαλιστούμε απ' των χορών μας το κρασί
Σε παραλίες σκουπιδοτόπων με κασετόφωνα κι εγώ
Μια πολιτεία σωριασμένη έχω σκοπό
Όλα είναι τόσο τρομαγμένα μα τ' αγαπάω ο φτωχός
Δώσ' μου τα λόγια επιτέλους να μην είμαι μοναχός.
Όλη η εκπομπή εδώ:
http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=20615&tsz=0&act=mMainView
το μνήμα του Άγγλου ποιητή
-
Ο τάφος του Rupert Brooke στη Σκύρο
Το 1986 που πρωτοδιάβασα τους "Ρεμπέτες του ντουνιά" του Ντίνου
Χριστιανόπουλου, δεν ήξερα ποιος ήταν αυτός ο "Άγγ...
Πριν από 1 χρόνια
1 σχόλιο:
Α,ο Διονύσης μου φαίνεται πάντα επίκαιρος,με έναν στίχο,με ένα τραγούδι,με μια λέξη...
Καλημέρα,παππούλη.
Εγώ θυμήθηκα κάποια άλλα λόγια,ενός άλλου τραγουδιού,από την παιδική χορωδία του Τυπάλδου:
"Θα βρεθούμε ξανά όταν όλα θα έχουν περάσει/στην πατρίδα φιλιά και κουράγιο να πεις μην ξεχάσει".
Δημοσίευση σχολίου