Η καλύβα του Παππού: 15 Μαϊ 2010

15 Μαΐ 2010

Αντώνης Καρκαγιάννης, In Memoriam

Η χτεσινή Καθημερινή φιλοξένησε αρκετές συγκινητικές αναφορές και μαρτυρίες - δύο τις βρίσκεις εδώ ( από την Ελένη Μπίστικα) και εδώ (από τον Παντελή Μπουκάλα, απ' όπου και αντιγράφω:

"(...) Κρήτη (στο Καλάμι), Λέρος, Αίγινα, Γυάρος, Λευκάδα... (εννοεί τόπους εξορίας). Δεν πολυμιλούσε γι’ αυτά ο Αντώνης σε δικούς και φίλους, όπως δεν πολυμιλούσε κανείς από τους «χαοτικούς» αριστερούς που επέλεξαν τον δύσκολο τρόπο να νιώσουν την Αριστερά και να στοχαστούν γι’ αυτήν, κριτικά και αυτοκριτικά, μακριά από τη σιγουριά του ασάλευτου κόμματος και του αλάθητου δόγματος. Εχει πολλή εσωτερική μοναξιά και πολύ κόστος ο τρόπος αυτός, τόσο δυσνόητος και, βέβαια, αντεπαναστατικός, για τους μηρυκαστές τσιτάτων."

Ένα κείμενο του Αλέξη Παπαχελά βρίσκεις εδώ, ενώ εδώ θα βρεις τη σύντομη καταγραφή της πορείας του, από τον Μιχάλη Κατσίγερα.

Σκέπτομαι, με θαυμασμό, συγκίνηση και δέος, την σύντομη και εξαίσια απάντηση που έδινε όταν τον ρωτούσαν πώς και αυτός, γόνος ευκατάστατης αστικής οικογένειας, αποφάσισε να μπλεχτεί με την Αριστερά και να περάσει τόσα και τόσα: "Γιατί βαριόμουνα σπίτι".

Και διατηρώ την ελπίδα ο έντιμος αυτός στοχαστής και ως το τέλος συνεπής άθεος, να έχει βρεθεί από προχτές προ ευχαρίστου εκπλήξεως.