Πολιτικάντηδες -κουστουμαρισμένοι ή ρασοφόροι- μεθοδευμένα υποδαυλίζουν τη μισαλλοδοξία και τις βαθύρριζες φοβίες μας απέναντι στον Ξένο και τον Αλλόθρησκο.
Σε πείσμα κάθε έννοιας ισονομίας, σε πείσμα της ίδιας της λογικής, χρόνια τώρα αρνούμαστε ένα Τζαμί γι' αυτούς τους ανθρώπους.
Μα εκείνοι, πέρα από την εθελοντική προσφορά τους, μαζεύτηκαν έξω από το Στάδιο Καραϊσκάκη, ελλείψει άλλου χώρου, και προσευχήθηκαν. Για μας.
το μνήμα του Άγγλου ποιητή
-
Ο τάφος του Rupert Brooke στη Σκύρο
Το 1986 που πρωτοδιάβασα τους "Ρεμπέτες του ντουνιά" του Ντίνου
Χριστιανόπουλου, δεν ήξερα ποιος ήταν αυτός ο "Άγγ...
Πριν από 1 χρόνια
6 σχόλια:
Κι εγώ ντράπηκα και συγκινήθηκα γι'αυτούς τους ανθρώπους που προσευχήθηκαν για μας.Ας είναι παράδειγμα.
Eίθε.
Καλή σου μέρα.
Ευγε το πιο παρηγορητικό μπλόγκ σ' αυτή τη κόλαση που φτιάξαμε.Και το πιο σπουδαίο ποστ.
Πράγματι συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη η κίνησή τους. όταν βλέπεις κάτι τέτοια αισθάνεσαι λίγος.
Την είδα τη φωτο χθες στην Καθημερινή.
Πολύ καλημέρα Γέροντα Χριστόφορε!
παντού βλέπεις τελικά τις δύο όψεις της ζωής..κι όλα μοιάζουν τελικά τόσο μα τόσο πολύ..όμορφη κίνηση...
καλημέρα παππού Χριστόφορε
Kαι σε σένα, ελαφινίδιον...
Δημοσίευση σχολίου