Η καλύβα του Παππού: Μικρό σχόλιο στα όσα ειπώθηκαν περί των κινδύνων που ενέχει δια την ηθικήν τoυ φιλοχρίστου λαού η θεσμοθέτησις του Συμφώνου Ελευθέρας Συμβιώσεως

20 Μαρ 2008

Μικρό σχόλιο στα όσα ειπώθηκαν περί των κινδύνων που ενέχει δια την ηθικήν τoυ φιλοχρίστου λαού η θεσμοθέτησις του Συμφώνου Ελευθέρας Συμβιώσεως


Ήλθε κάποτε ένα παιδί δαιμονισμένο, για να θεραπευθεί και επισκέφθηκε κάποιον αδελφό από ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Βγαίνει ο Γέροντας έξω και βλέπει τον αδελφό να αμαρτάνει με το παιδί και δεν τον ήλεγξε λέγοντας: «Εφόσον ο Θεός που τον έπλασε τον βλέπει και δεν τον καίει, ποιος είμαι εγώ, για να τον ελέγξω;»



Έλεγαν για τον αββά Μακάριο τον Μεγάλο ότι είχε γίνει, όπως λέει η Γραφή, θεός επίγειος (Ιω.10, 34). Γιατί όπως ακριβώς ο Θεός σκεπάζει τον κόσμο, έτσι και ο αββάς Μακάριος σκέπαζε τα ελαττώματα που έβλεπε στους άλλους, σαν να μη τα έβλεπε και εκείνα που άκουε σαν να μην τα άκουε .


Κάποιος αδελφός της Σκήτης έσφαλε. Έγινε συγκέντρωση στην οποία κάλεσαν τον αββά Μωυσή αλλ’αυτός δεν θέλησε να πάει. Του παρήγγειλε τότε ο πρεσβύτερος: «Έλα, γιατί σε περιμένουν όλοι». Κι εκείνος σηκώθηκε και πήγε κρατώντας στην πλάτη ένα καλάθι τρύπιο που το γέμισε με άμμο. Οι Πατέρες που βγήκαν να τον προϋπαντήσουν του λένε: «Τι είναι αυτό, πάτερ;» «Οι αμαρτίες μου―απαντά ο Γέροντας―που κυλούν και πέφτουν πίσω μου και δεν τις βλέπω και ήλθα εγώ σήμερα να κρίνω τα σφάλματα άλλου». Όταν τ’άκουσαν αυτά οι Πατέρες, δεν είπαν τίποτε εναντίον του αδελφού αλλά τον συγχώρεσαν .


Είπε ένας Γέροντας: «Μην κρίνεις τον πόρνο. Εάν εσύ είσαι σώφρων. Κι εσύ είσαι παραβάτης του νόμου όπως κι εκείνος. Γιατί Αυτός που είπε να μην πορνεύσεις (Ματθ. 5,27), είπε και να μην κρίνεις (Ματθ. 7,1)».


Ήταν κάποιος Γέροντας που έτρωγε καθημερινά τρία παξιμάδια. Τον επισκέφθηκε κάποιος αδελφός και όταν κάθησαν να φάνε, έβαλε και για τον αδελφό τρία παξιμάδια. Είδε κατόπιν ο Γέροντας ότι ο αδελφός είχε ανάγκη να φάει περισσότερο και τού ’φερε άλλα τρία. Αφού χόρτασαν και σηκώθηκαν, κατέκρινε ο Γέροντας τον αδελφό και του είπε: «Δεν πρέπει, αδελφέ, να υπηρετούμε τη σάρκα μας». Ο αδελφός έβαλε μετάνοια στον Γέροντα και έφυγε.
Την επόμενη ημέρα όταν έφθασε η ώρα για φαγητό, έβαλε ο Γέροντας τα τρία παξιμάδια για τον εαυτό του. Αλλά αφού τα έφαγε, αισθάνθηκε πάλι να πεινά αλλά συγκρατήθηκε. Την άλλη μέρα πάλι το ίδιο έπαθε και άρχισε να αισθάνεται εξάντληση. Κατάλαβε τότε ο Γέροντας ότι τον εγκατέλειψε ο Θεός και ρίχνοντας τον εαυτό του ενώπιον του Θεού, άρχισε να παρακαλεί μετά δακρύων για την εγκατάλειψη που του έγινε. Και βλέπει έναν άγγελο που του είπε: «Αυτό σου συνέβη, επειδή κατέκρινες τον αδελφό. Να ξέρεις λοιπόν ότι αυτός που μπορεί να εγκρατεύεται ή να κάνει κάποιο άλλο καλό, δεν το κάνει με δική του δύναμη, αλλά η αγαθότητα του Θεού είναι που ενισχύει τον άνθρωπο».
Έλεγαν οι Γέροντες τίποτε δεν είναι χειρότερο από την κατάκριση.


(Από το Γεροντικό)

Φαίνεται ότι ο νέος αρχιεπίσκοπος και η συνετή, σεμνή φωνή του, συνεχίζουν να αποτελούν μειονότητα. Δεν πειράζει, αυτό ήταν αναμενόμενο. Και θα παραμείνουν μειονότητα, όπως ήταν πάντοτε οι Χριστιανοί. Οι υπόλοιποι, καλό θα ήτανε να βουτούσαμε τη γλώσσα στο μυαλό μας, που έλεγε η μακαρίτισσα η βάβω μου, πριν ανοίξουμε το ρημάδι μας.

Και κάτι ακόμα: Ο μακαριστός κυρ-Γιάννης Τσαρούχης, όταν ερχόταν η στιγμή να κοινωνήσει, τρελαινόταν από χαρά, γινόταν σα μικρό παιδί. Πόσοι το έχουν νιώσει αυτό; Εγώ, ποτέ.


Στη Stassa, εις ανάμνησιν μιας νύχτας μεγάλης και ασυνήθιστης γαλήνης στο Όρος, πριν κοντά είκοσι χρόνια.

10 σχόλια:

Π.Κ. είπε...

Αγαπητέ Φίλε,
υποκλίνομαι ο τάλας τη αναρτήσει σου, προσυπογράφων ασμένως και ταπεινοφρόνως, αναρμόδιος πάντως τυγχάνων εν παντί...

Καταθέτω τη λοξή μου ματιά δια μερικών πτωχοστίχων μου:

Μια ζωή στη μειονότητα
με σώμα
ή χωρίς.

Christophorus είπε...

Να υποκλιθούμε πρέπει όλοι, σ' αυτούς τους μεγίστους που αναφέρουν τα Γεροντικά...

pastaflora είπε...

σεβάσμιε γέροντα, εύστοχες και αποστομωτικές οι περικοπές. Φευ, θα βρουν ευήκοα ώτα;

Christophorus είπε...

Eυήκοα ώτα; Δεν εννοείς, βέβαια, τον Πειραιώς, κτλ;

Εξ ορισμού όχι, ούτε άλλωστε είμαι τόσο αυθάδης για να νουθετήσω Επισκόπους και Μεγαλόσχημους.

Με πονάει όμως να υβρίζονται χυδαιότατα, άνθρωποι που αγάπησα. Και με πονάει να ευτελίζεται η Εκκλησία στα μάτια του κόσμου μ' αυτά και μ' αυτά, η Εκκλησία του παπα-Νικόλα του Πλανά, του κυρ-Αλέξανδρου, του Φιόντορ. Το σπίτι, δηλαδή, όλων μας, που υπάρχουμε με τ' όνομα που μας δόθηκε, όχι με τις όποιες, σφαλερές ή ορθές επιλογές μας-και ποια επιλογή μας είναι "ορθή"; Καμμία μάλλον-, με τ' όνομα που εκφωνεί ο παπάς όταν μας κοινωνάει.

giant13 είπε...

Σοφές κουβέντες για το πως πρέπει να συμπερiφερόμαστε.

Σκέψεις απλά διατυπωμένες στην μεγαλοσύνη τους, χωρίς περίτεχνες δυσκολονόητες έννοιες.
Καταστάλαγμα, βαθύτατου εσωτερικού προβληματισμού η πολλές φορές και πολέμου.

stassa είπε...

Εγώ θυμάμαι τις νυχτερίδες :) Α, και το φίδι!! ...και το τυρί στη Σταυρονικήτα... και το κρασί τους... μμμμμ... είδες τελικά, αν δεν είναι ν' αγιάσει ο άνθρωπος, φαίνεται από μικρή ηλικία :P

O Σεραφείμ, αυτός δεν είναι παπάς παιδί μου, αυτός είναι μουλάς. Ο Ιερώνυμος με κούφανε όντως με την ηρεμία του, αλλά έχει κι αυτός μια Χριστός Α.Ε. από πίσω του, τί να σου κάνει μόνος του;

Το σύμφωνο, κι ο γάμος ακόμη, κάποια μέρα θα γίνουνε πραγματικότητα, σύντομα κιόλας γιατί η Ευρώπη δεν ανέχεται σκιές και σκοτάδια για πολύ. Φοβάμαι μόνο πόσο θα μαυρίσει η καρδιά ολωνών μας μέχρι τότε...

stassa είπε...

Είπα ευχαριστώ για την αφιέρωση; Δεν είπα. Ευχαριστώ.

Christophorus είπε...

2 Stassa: Περικαλώ, περικαλώ!

Το φίδι το θυμάμαμι κι εγώ, καθώς και το ότι παρά την τρομάρα που πήρα, δεν άντεξα να μην στην πω επί τόπου! Εχ, παππούς παιδιόθεν ο παππούς..

Christophorus είπε...

Eπίσησς, Στάσσα, πρέπει να είπω ότι το "Χριστός Α.Ε." έγραψε...

Christophorus είπε...

Γίγα, χαιρετώ σε!

Παρατηρώ ότι δεν πλυγράφεις τελευταία στο μπλογκάκι σου.Πώς έτσι;